Zet je schrap voor de nieuwe plaat van Mira. Aan de piano een zangeres die zich soms heiliger voordoet dan ze is. Die altijd en overal een Lieve Vrouw zou willen zijn. Maar die soms kwaad is en bang. En niet altijd even vroom. Mira is nog steeds de goudeerlijke, spitsvondige singersongwriter in het Nederlands die we kennen.

Ze blijft op Heilig Hart trouw aan haar roots als chansonnière, maar staat tegelijk met twee voeten stevig in deze tijd. Nummers met een eigen smoel, teksten met de vinger aan de pols. Over doorgaan, ook al zijn we op. Over alles willen bijhouden, alles. Over vrienden die vreemden worden. Over hoe het verstrijken van de tijd ook zachtheid brengt. Over dat het hier niet op punten staat.

Mira laat zich muzikaal omringen door absolute klasbakken. Juno Kerstens (The Bonnie Blues) op cello en Anneleen Boehme (LABtrio, Grand Picture Palace) op contrabas. Een compact, krachtig muzikaal trio. Een glasheldere stem op een bed van inventieve pianoen strijkersarrangementen. Met als kers op de taart een machtige driestemmigheid. Hallelujah!