Frank Adam en Lode Vercampt

Als de bomen straks gaan rijden

Poëzieprogramma (nav GEDICHTENDAG op 31 januari 2019) voor stem, cello en verbeelding 

Jeukt de jeuk die jeukt in jou, net zoals de jeuk die jeukt in mij?
Als de bomen straks gaan rijden zal mijn hoofd dan blijven staan? Bestaat er een Paashaas-Indiaan?
Een aanbel-versje om de mensen mee te beroven?
Een treurliedje dat blij maakt?

In de dichtbundel ‘Als de bomen straks gaan rijden’ van auteur-theatermaker Frank Adam (uitgegeven bij De Eenhoorn en aan zijn tweede druk toe) goochelen kinderen als pientere filosofen de antwoorden op al hun en uw vragen tevoorschijn uit de toverhoed van hun verbeelding.

Tijdens dit gelijknamige poëzieprogramma toveren Frank Adam en cellist Lode Vercampt gedichten om tot versjes om te stotteren, briefjes om te zoenen, liedjes om te huilen, grappen om dood te vallen, verhalen om te huiveren en alles daartussenin. Dat doen ze enkel met de stem van de cello, het instrument van de stem en veel fantasie.

Frank Adam schrijft absurde fabels, romans, poëzie, teksten voor theater, radio en opera. Hij maakt en speelt zelf theater. Niet zelden gaat hij daarbij intens in dialoog met de muziek. Zijn werk is filosofisch getint, ernstig-absurd, geestig-ontroerend. De afgelopen jaren valt het veelvuldig in de prijzen. Zijn theaterstuk ‘Aleksej’ (HETPALEIS) werd bekroond met de Prijs Letterkunde Dramatische Kunst van de Provincie West-Vlaanderen 2010 en geselecteerd voor het Vlaams Theaterfestival 2011, de Duitse Kaas & Kappes Stückepool 2011 en European Theatre Today 2012 (beste theaterstukken van 42 Europese landen). Voor Kc De Werf maakte Frank Adam samen met Rik Teunis o.a. de poëzievoorstelling ‘Mijn mond eet graag spinazie maar ik niet’ en de kerstvertelling ‘Wat de ezel zag’, door de theaterkritiek gerekend tot de beste voorstellingen van het jaar. Met cellist Lode Vercampt bracht hij zijn ‘Liefdesfabels’ op scène. In seizoen 15-16 gaan twee theaterteksten van Frank Adam in première: ‘België, een sprookje’ (HETPALEIS, Uitgeverij Bebuquin) en het libretto ‘Babel’ (Vlaamse Opera, HETPALEIS, I Solisti del Vento).

Lode Vercampt is geschoold als klassiek cellist. Hij deelde het podium met Gorki, Jo Lemaire, Johan Verminnen en Dirk Blanchard. Hij speelde en schreef muziek voor verschillende theaterproducties van o.a. Het Muziek Lod, Villanella, Het Net, Kunsten-centrum Vooruit en de Beursschouwburg waarvan de reisvoorstellingen hem naar diverse locaties in Amerika, Japan, Europa en Taiwan brachten. Balancerend tussen klassieke muziek en vrije improvisatie speelt hij momenteel met verschillende formaties in binnen- en buitenland.

Zelden doet een jong publiek een zo degelijke ervaring op in verband met het samengaan van woord en klank, van taal en muziek. Frank Adam en Lode Vercampt: muzische vissers in een klankrijke verzenvijver. (Theatermaggezien)

Sprankelende kinderpoëzie. Adam schept er plezier in taboes te doorbreken en filosofische vragen te stellen, en doet dat met veel verbeeldingskracht. (De Standaard)

Een goede dichter kan denken, heeft iets te zeggen, beheerst de taal zoals een danser zijn lichaam en is stoutmoedig, nieuwsgierig en creatief. Van die soort zijn er niet veel. Frank Adam is zo'n specimen. (Knack)

Adam verrast gedicht na gedicht, door zijn humoristische wendingen, zijn luchtig gefilosofeer, zijn speelse mooie taal. (Leesgoed)

Tekst en spel: Frank Adam
Cello: Lode Vercampt
Coaching: Rik Teunis
Lichtconcept: Nico Vanderostyne



Praktisch

genre
prijzen
  • voorverkoop: 4 euro

Extra

op 31 januari 2019 is het gedichtendag

Gelieve 15 min voor aanvang aanwezig te zijn